تبليغاتX
به بهارم نرسیدی به خزانم بنگر
سلام سلام

کنکور دارم نمی تونم بیام دوستان شرمنده

واسم دعا کنین

 

+ نوشته شده توسط صفورا در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388 و ساعت 17:53 |
                                                                           

                                     

بزن بارون که دلگیرم     دارم از غصه میمیرم

 

بزن بارون که دلگیرم     دیگه آروم نمی گیرم

                             
+ نوشته شده توسط صفورا در شنبه یازدهم آبان 1387 و ساعت 5:30 |
وبعد از رفتنت..

شبی از پشت یك تنهایی نمناك و بارانی

تو را با لهجه گل های نیلوفر صدا كردم

تمام شب برای با طراوت ماندن

باغ قشنگ آرزوهایت دعا كردم 

پس از یك جست وجوی نقره ای در كوچه های آبی احساس

تو را از بین گل هایی كه در تنهاییم روییدند با حسرت جدا كردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی:

دلم حیران و سرگردان چشمانیست رویایی و من

تنها برای دیدن زیبایی آن چشم تو را در دشتی

از تنهایی و حسرت رها كردم.

این بود آخرین حرفت و رفتی...!

و من بعد ار عبور تلخ و غمگینت

چشم هایم را به روی اشكی از جنس غروب ساكت و نارنجی

خورشید وا كردم.

نمی دانم چرا رفتی...؟ 

نمی دانم چرا...؟

 شاید خطا كردم و تو بی آن كه فكر غربت چشمان من باشی

نمی دانم كجا...؟

تا كی...؟

برای چه...؟

ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید و بعد از

رفتنت یك قلب دریایی ترك برداشت

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمی خاكستری گم شد

و گنجشكی كه هر روز از كنار پنجره با مهربانی دانه بر می داشت

تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد

و بعد از رفتنت آسمان چشم هایم خیس باران بود

و بعد از رفتنت انگار كسی حس كرد

من بی تو تمام هستم از دست خواهد رفت

كسی حس كرد من بی تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنت دریاچه بغضی كرد

كسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد

و من با آن كه می دانم تو هرگز یاد مرا با عبور خود نخواهی برد

هنوز آشفته چشمان زیبای توام

برگرد...

برگرد و ببین كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد

و بعد از این همه طوفان و وهم و پرسش و تردید كسی از پشت

قاب پنجره آرام و زیبا گفت:

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو :

كه در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم

و من در حالتی ما بین اشك و حسرت و تردید

كنار انتظاری كه بدون پاسخ و سرد است

در امواج پاییزی ترین ویرانی یك دل

میان غصه ای از جنس بغض كوچك یك ابر

نمی دانم چرا...؟

شاید به رسم عادت پروانگی مان باز برای

شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت

دعا كردم.....

+ نوشته شده توسط صفورا در شنبه یازدهم آبان 1387 و ساعت 5:27 |

 

مرگ من نزدیک است

باور کن

لحظه ی سخت نبودن

بسیار

نزدیک است

باور کن



دیگر از پنجره ی بسته ی شهر

هیچ کس

شعر زیبای زمان را

نتوان ریخت برون

دیگر از چلچله ها هیچ کسی نیست بدارد خبری

مشت ها بود نشان خروار

و نهایت شبهی بود که من می دیدم

عینکی باید داشت

عینکی تا ابدیت

تا عقل

و نه دل

و دل از باغچه باید به برون کرد سریع

که مبادا اندکی جهل کند یک احساس

من

سپیدار بلندی بودم

سایه ام

برگ و تمام هستی ام

مال کسی بود روزی

من به یک زیر نگاهش جان به جان دادم و او

باز مرا خوب ندید

حال چند تکه ی بی ارزش چوبی هستم

چند تکه که به دیده زشت است

ارزان است

در عمل این ها نیست

من به تاراج تمام لحظه های آبی احساسم

مدیونم

و زمانی که جهان در گرو مشت من است

می خندم

و بلند خواهم گفت

این فقط

ذره ای از

شعله ی چند تکه ی چوب زشت است

من

سپیدار بلندی بودم ...

حال تنها شعله و آتش و دردم

همین

+ نوشته شده توسط صفورا در شنبه یازدهم آبان 1387 و ساعت 5:24 |

پروانه به شمع بوسه زد و بال و پرش سوخت... بیچاره از این عشق سوختن آموخت... فرق من و پروانه در این است... پروانه پرش سوخت ولی من جگرم سوخت...

------------------------------ 

بهترین ترانه رو من از چشمای تو می سازم... تو قمار زندگیمون تو نباشی من میبازم... با تو من مالک دنیام... بی خیال غربت غم بی خیال نور فردام...

------------------------------ 

کاش هرگز در محبت شک نبود... تک سوار مهربانی تک نبود... کاش بر لوحی که بر جان دل است... واله تلخ خیانت هک نبود...

------------------------------ 

مثل آسمون که امیدش چند تا ستارست... دیدن برق نگاهت واسه من عمر دوبارست...

+ نوشته شده توسط صفورا در شنبه یازدهم آبان 1387 و ساعت 5:20 |
تولدم مبارک

+ نوشته شده توسط صفورا در شنبه سیزدهم مهر 1387 و ساعت 16:41 |
 

مه رو پاك كرده بودم
همه رو فراموش كردم
همه ي تك تك ورقه هاي دفتر خاطراتم رو هم تكه تكه كرده بودم
فكر كردم همه چي تموم شده
نمي دونستم نميتونم حكاكي هاي رو قلبمو پاك كنم نمي دونم چرا خط خطيشم نمي شد كرد
حتي محو هم نمي شد
موندمو يه دل پر از خاطره ...
چه خاطره هايي !!!خودم توشون هيچ نقشي نداشتم 
فقط يه بازيگر بودم كه نقش اصليو بهش تلقين مي كردن
كم كم خو گرفته بودم به نقشم كه كارگردان كات داد
تازه  اولين جرقه ها رو خودم مي خواستم بازي كنم
چه بي رحم چه داستان غم انگيزي
چرا اخر نداشت چرا اينقئدر زود رفت
چرا نفهميدم چرا تموم شد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
هيچكس نگفت اخر قصه چي شد
شايد هم گفتن من نمي خواستم باور كنم
نمي دونم كي اخر فيلم واسه خودم تموم ميشه
نمي دونستم تا كي خودم تنها فيلمو مي خواستم ادامه بدم
چه فيلمي با يه بازي شروع شد  بازي تر از شروع شدنش تموم شد واسه بقيه
واسه خودم هنوز ادامه داشت
با نبودن هم بازي ها بازي رو ادامه ميدادم تا ميومدم فيلمو تموم كنم
يه باد ميومد يه خاطره
يه ياد يه ديدار يه لحظه يه نگاه
يه عكس
يه اتاق خالي با يه پنجره
يه من تنها
درخت به توي حياطمونم هيچي از يادم نمي برد .
داري ميري تو از كنارم من كه جز تو كسيو نداشتم ؟


رفته اي اينك ايا باز ميگردي چه تمناي محال گريه ام ميگيرد
شهريور
ماه قشنگي بود
البته بود حالا ديگه نيست
يه ماه مونده به مهر
دوباره پاييزه فصل تولد خودم
مهر!هميشه از اينكه تو مهر اومده بودم دنيا بدم ميومد چون به خاطر 1 ماه نذاشته بودن برم مدرسه
ولي الان دوسش دارم چون ديرتر بزرگ ميشم
تو عالم بچگي موندن خيلي بهتر از بزرگ شدنه
جواب كنكور دانشگاه ازاد اومد با اينكه پش دانشگاهي نخونده بودم رتبه 6 اورده بودم تو
دانشگاه اونم رشته ميكروبيولو‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژي
خودم ميدونستم خيلي اسون بود ولي خوبيش اينه ديگه مامانم گير نميده درس بخون؟
امسال سال اخر نميدونم چي ميشه ولي فكر كنم همش درس خوندن باشه
سال اخر ؟
سال اول هيچوقت فراموش نميشه منو مهسا ندا و اذين و نوشين و يه پنجره و صد تا خاطره
ديگه نميام نت
ايترنت با همه ي خوبي هاش دوست خوبي بود واسم ولي بلاخره كاري كه نمي خواست بشه شد
دلم واسه ي همه بودني ها تنگ ميشه.
رفته اي اينك آيا باز مي گردي چه تمناي محال گريه ام ميگيرد


يادم رفت بگم نماز روزتون قبول !
به قول علي روزتونو كه گرفتين كلكا؟
اخرشم كه خداحافظ
خداحافظ همين حالا همين حالا كه من تنهام خداحافظ كمي غمگين به ياد اون همه ترديد خداحافظ همين حالا
.

+ نوشته شده توسط صفورا در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 و ساعت 21:29 |
ديدار اخر
تو كه نمي خواي با من بموني با من بخوني تو كه كه نمي خواي اينجا بموني اما مي توني اين دم اخر براي رفتن از پيش چشمات يه كاري كن تا با من نمونه ياد اون نگات
ياد اون نگات!
ديدار اخر با من مني كن دست خودم نيست من نمي تونم از تو چشمات راه گذر نيست
را گذر نيست
ديدار اخر دوباره بشكن همون دلي رو كه خيلي وقته نداره اينجا جز تو كسي رو
جز تو كسي رو
ديدار اخر نذار دوباره به پات بيوفتم تو چاره اي كن از اينجا برم يادت نيوفتم
يادت نيوفتم
تو كه نمي خواي با من بموني با من بخوني تو كه نمي خواي اين جا بموني اما مي توني اين دم اخر براي رفتن از پيش چشمات يه كاري كن تا با من نمونه ياد اون نگات
ياد اون نگات
ياد اون نگات ؟
؟
؟
+ نوشته شده توسط صفورا در شنبه بیست و سوم شهریور 1387 و ساعت 21:28 |
وای باران باران شیشه ی پنجره را باران شست از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست ؟

اسمان سربی رنگ من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ می پرد مرغ نگاهم تا دور وای باران باران پر مرغان نگاهم را باران شست 

+ نوشته شده توسط صفورا در پنجشنبه چهاردهم شهریور 1387 و ساعت 19:17 |

 

 

 

 

 

                                                      s      s

 

 

              

+ نوشته شده توسط صفورا در جمعه بیست و هشتم تیر 1387 و ساعت 16:7 |


Powered By
BLOGFA.COM


" autostart="true" hidden="false" loop="false" width="280" height="44">